Uyudum

Herkesi sen sandım bugün,
Kimi koktu burnuma, kimi ısırdı bir yerlerden gözümü,
Ve biri de “orta açık çay” ısmarladı, yanı başımda utanmadan!
Alıp gitmeliydin seni hatırlatan her şeyi.
Ben sendeydim bugün, sen de bende.
Ellerimde gördüm önce seni,
Sonra tuttum elinden, hücrelerimde gezdirdim.
Akşam çayımı yudumlarken,
Yokluğunla terbiye olmuş usulca yağmuru bekledim,
Rahmetle gelecek ve üstümüzden akıp bizi temizleyecekti,
Kim bilir belki de sadece ayıltacaktı.
Neyse ne, seni kokladım ben bugün…
Yağmur gelmese kime ne deyip,
Bu kandırmacaya ağız dolusu küfürle,
Yalnız evin, yalnız yolunda yürüdüm…
Sen gelmediğin için vuruldum, yere düştüm
Kırıldı kanatlarım, tekrar uçar mıyım diye düşünmedim,
Sadece uyudum oracıkta kemiklerimi saya saya.

2014′

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.